interetacja imienia Jan

Jan

Znaczenie imienia Jan

JanJan to osoba sprawiedliwa, dobra, bardzo pracowita. Szanuje kulturę, stare obyczaje oraz doświadczenia ludzi. Mówi się o nim, że jest złotą rączką i ze wszystkim sobie poradzi. Świetnie sprawdza się w roli wychowawcy czy pedagoga. Swoją naturą ujmuje ludzi, jest szczery, hojny, ceni domowe zacisze i spokój. Bardzo przywiązany do rodziny, kocha swoją żonę i dzieci, jako ojciec jest bardzo troskliwy, ale też preferuje twarde wychowanie. Bardzo lubi podróże, przyrodę, towarzystwo. Jan jest wielkim patriotą.

Imieniny Jana

  • 10 stycznia, 12 stycznia, 15 stycznia, 17 stycznia, 19 stycznia, 23 stycznia, 31 stycznia, 2 lutego, 4 lutego, 8 lutego, 20 lutego, 24 lutego, 3 marca, 5 marca, 8 marca, 11 marca, 19 marca, 24 marca, 27 marca, 30 marca, 3 kwietnia, 7 kwietnia, 13 kwietnia, 27 kwietnia, 6 maja, 7 maja, 10 maja, 12 maja, 13 maja, 15 maja, 18 maja, 19 maja, 21 maja, 22 maja, 23 maja, 24 maja, 27 maja, 30 maja, 3 czerwca, 11 czerwca, 12 czerwca, 16 czerwca, 20 czerwca, 22 czerwca, 24 czerwca, 26 czerwca, 27 czerwca, 30 czerwca, 8 lipca, 11 lipca, 21 lipca, 23 lipca, 31 lipca, 4 sierpnia, 8 sierpnia, 9 sierpnia, 13 sierpnia, 18 sierpnia, 19 sierpnia, 20 sierpnia, 29 sierpnia, 30 sierpnia, 31 sierpnia, 2 września, 3 września, 9 września, 11 września, 13 września, 14 września, 16 września, 20 września, 23 września, 27 września, 28 września, 1 października, 9 października, 10 października, 19 października, 23 października, 24 października, 1 listopada, 8 listopada, 11 listopada, 12 listopada, 13 listopada, 17 listopada, 24 listopada, 26 listopada, 1 grudnia, 4 grudnia, 5 grudnia, 9 grudnia, 14 grudnia, 15 grudnia, 17 grudnia i 27 grudnia

Patroni i święci

  • św. Jan Chrzciciel
  • św. Jan Apostoł
  • Św. Jan, brat św. Pawła
  • Św. Jan Bosco
  • Św. Jan Chryzostom
  • Św. Jan Egipski
  • Św. Jan I, papież
  • Św. Jan Milczący
  • Św. Jan Jałmużnik
  • Św. Jan Klimak
  • Św. Jan z Beverley
  • Św. Jan Damasceński
  • Św. Jan Igumen
  • Św. Jan Męczennik Polski
  • Św. Jan z Riły
  • Św. Jan Hagioryta
  • Św. Jan Gwalbert
  • Św. Jan Sordi
  • Św. Jan z Matery
  • Św. Jan Za Kratą
  • Św. Jan z Matha,
  • Św. Jan z Brindlington
  • Św. Jan Nepomucen
  • Św. Jan Kapistran
  • Św. Jan Kanty
  • Św. Jan Boży
  • Św. Jan z Ávila
  • Św. Jan od Krzyża
  • Św. Jan z Dukli
  • Św. Jan Fisher
  • Św. Jan, kapłan francuski
  • Św. Jan Sarkander
  • Św. Jan, patron studentów
  • Św. Jan Eudes
  • Św. Jan Maria Vianney

Zdrobnienia imienia Jan

  • Dżanek, Dżej, Dżejson, Dżon, Dżonas, Dżoni, Dżonidło, Dżoniś, Dżonko, Dżonomon, Dżonson, Dżonster, Dżonuś, Dżony, Hans, Huan, Huanito, Ian, Ivan, Iś, Jacho, Jachu, Jachul, Jachulec, Jahu, Jakub, Janas, Jancio, Janeczek, Janek, Janemba, Janicek, Janiczek, Janik, Janio, Janis, Janisiek, Jankes, Janko, Jano, Janosik, Jans, Jansky, Janu, January, Janucha, Janul, Janula, Janusiek, Janusz, Januzio, Januś, Jasiaczek, Jasiecki, Jasieczek, Jasiek, Jasieniek, Jasieńko, Jasin, Jasinek, Jasio, Jasiu, Jasiula, Jasiulek, Jasiuniek, Jasiuniątko, Jasiątko, Jasińcio, Jaso, Jaszko, Jaszu, Jaś, Jaśko, Jańcio, Jean, Jensen, John, Johnny, Johny, Jon, Jonek, Jonny, Jontek, Josiek, Joszko, Juan, Yann, Zią, Żan, Żą

Przysłowia

  • „Od Cypriana aż do Jana gdy pogoda zakichana, to od Jana do Jerzego ciągle jeszcze nic nowego, a gdy Jerzy się rozśmieje, to za kilka dni znów leje”
  • „Patrzaj, jak wiele imion masz z jednego Jana: Janusza i Hanusa, Iwana, Isztwana, Jonka, Jaśka, Jasinka, Jacha i Jasątko; jeden ród: wołek, ciołek, krówka i cielątko”
  • „Jaka na Jana od Krzyża pogoda się głosi, taką, jak starzy mówią, Nowy Rok przynosi”
  • „Bywał Jan u dworu, wie, jako w piecu palą”
  • „Czego się Jaś nie nauczy, tego Jan nie będzie umiał”
  • „Jan Apostoł ośnieżony, święty Józef już zielony”
  • „Jak święty Jan się obwieści, takich będzie dni trzydzieści”
  • „Chrzest Jana w deszczowej wodzie trzyma zbiory na przeszkodzie”
  • „Jutro święty Janek, puśćmy na wodę wianek”
  • „Już świętego Jana, ruszajmy do siana”
  • „Na Jana Nepomucena wiadoma już zboża cena”
  • „Przed poczęciem Jana noc ze dniem zrównana”

Jan

  • pochodzenie: hebrajskie
  • znaczenie: „Bóg (Jahwe) jest łaskaw”
  • osobowość: Ten, co zachęca, co rozkazuje.
  • główne cechy: pobudliwość, intelekt, towarzyskość, aktywność
  • znak zodiaku: Rak i Ryby
  • planeta: Księżyc i Neptun
  • roślina: trufla
  • zwierzę: delfin

Szczęśliwa liczba: 7

Szczęśliwy kamień: opal

Szczęśliwy kolor: biały

Znane osoby o imieniu Jan

  • Jan Dembowski
  • Jan Długosz
  • Jan Englert
  • Jan Ernst
  • Jan Flis
  • Jan Gałach – Muzyk,Skrzypek Blues-Rockowy
  • Jan Garbarek
  • Jan Gebauer
  • Jan Góra – doktor, dominikanin
  • Jan Graczyk – artysta rzeźbiarz
  • Jan Grudziński
  • Jan Jeziorański
  • Jan Józef Lipski
  • Jan Józef Szczepański
  • Jan Kaczmarek – profesor technologii maszyn
  • Jan Kaczmarek – artysta kabaretowy
  • Jan Kaldeborn
  • Jan Kalwin
  • Jan Kamiński
  • Jan Kanty Działyński
  • Jan Karcz
  • Jan Karol Chodkiewicz
  • Jan Karol Konopacki
  • Jan Kasprowicz
  • Jan Kepler – astronom
  • Jan Kidawa-Błoński
  • Jan Kiepura
  • Jan Kiliński
  • Jan Kochanowski – poeta
  • Jan Kodeš
  • Jan Konstanty Żupański
  • Jan Koteja
  • Jan Krenz-Mikołajczak
  • Jan Krzysztof Bielecki – ekonomista, polityk
  • Jan Krzysztof Kluk – polski ksiądz, przyrodnik
  • Jan Kucharzewski
  • Jan Kukliński
  • Jan Kulczyk
  • Jan Lam
  • Jan Lechoń
  • Jan Marcin Szancer
  • Jan Machulski – aktor
  • Jan Maria Vianney
  • Jan Matejko – malarz
  • Jan Matura – skoczek narciarski
  • Jan Marek Matuszkiewicz – botanik
  • Jan Mauersberger
  • Jan Maurycy Borski
  • Jan Michał Grubecki
  • Jan Mielecki
  • Jan Miodek
  • Jan Młodożeniec
  • Jan Mosdorf
  • Jan Mulak
  • Jan Musiej
  • Jan Mycielski, artysta
  • Jan Mycielski, matematyk
  • Jan Nepomucen Umiński
  • Jan Neruda
  • Jan Niecisław Baudouin de Courtenay
  • Jan Nowak-Jeziorański
  • Jan Olszewski
  • Jan Pogonowski
  • Jan Popowski
  • Jan Pospieszalski
  • Jan Potocki (pisarz)
  • Jan Potocki (wojewoda bracławski)
  • Jan Potoczek
  • Jan Potulicki
  • Jan Przewoźnik
  • Jan Puławski – generał LWP
  • Jan Pyszko
  • Jan Raczkowski – generał lotnictwa
  • Jan Radtke
  • Jan Rehmke
  • Jan Rokita
  • Jan Rokosz
  • Jan Rutkowski
  • Jan Ryszard Kurylczyk
  • Jan Rzepa
  • Jan Rzepecki
  • Jan Safarewicz
  • Jan Samuel Chrzanowski
  • Jan Sebastian Bach – kompozytor
  • Jan Szczepanik
  • Jan Szczepański – socjolog
  • Jan Szczepański – mistrz olimpijski
  • Jan Sztwiertnia
  • Jan Szwajnic
  • Jan Szyszko
  • Jan Ślęk
  • Jan Śliwiński – generał LWP
  • Jan Śniadecki
  • Jan Tadeusz Lubomirski
  • Jan Amor Tarnowski
  • Jan Timman
  • Jan Tinbergen
  • Jan Tomkowski
  • Jan Trepczyk
  • Jan Truszczyński
  • Jan Turkowski
  • Jan Twardowski
  • Jan Ziemianin
  • Jan Zubowski
  • Jan Zumbach
  • Jan Zygmunt Skrzynecki
  • Jan Żabiński
  • Jan Żarnowski
  • Jan Mazoch – czeski skoczek narciarski
  • Jan Czuba

Imię Jan w innych językach

  • język angielski – John, Ian, Jack, Hank, Jon, Sean, Evan, Jonny/Johnny/Johnnie;
  • język białoruski – Ivan, Ivas’, Jan, Janka, Jas’;
  • język bułgarski – Ivan, Ioan, Jan, Jančo, Janko;
  • język czeski – Jan, Ivan, Johan, Honza;
  • język duński – Jens, Jais, Iben, Iven, Evan, Even;
  • język fiński – Jukka, Juhani, Jussi, Janne;
  • język francuski – Jean;
  • język grecki – Ιωάννης (Ioanis), Γιάννης (Janis);
  • język hiszpański – Juan;
  • język niderlandzki – Johannes, Jan, Joannes, Johan;
  • język niemiecki – Hans, Johann
  • język irlandzki – Seán, Shane, Shaine, Shaun, Shawn;
  • język japoński – ヤン Yan;
  • język kataloński – Joan;
  • język litewski – Jonas, Jasius;
  • język łaciński – Joannes, Johannes;
  • język łotewski – Jānis;
  • język macedoński – Ivan, Jovan, Vančo, Vane;
  • język niemiecki – Johannes, Johann, Hannes, Hanns, Hans, Heinz, Jan, Jens;
  • język norweski – Johan, Jens, Jan, Hans, Jo, Evan;
  • język portugalski – João;
  • język rosyjski – Ivan, Jan;
  • język rumuński – Ioan, Ion, Ian, Iane, Ivan;
  • język serbsko-chorwacki – Ivan, Jovan;
  • język słowacki – Ján, Ivan, Janko;
  • język słoweński – Ivan, Jan, Janez, Janko, Jovan;
  • język sycylijski – Giuvanni;
  • język szwedzki – Johannes, Johan, Jöns, Jan, John, Hans, Ivan;
  • język ukraiński – Ivan, Jan;
  • język węgierski – János, Iván;
  • język włoski – Giovanni, Gianni, Giovannino, Vanni, Nanni

Nazwiska pochodzące od imienia Jan: Janas, Janaszek, Janaszkiewicz, Janc, Jancewicz, Janczak, Janczewski, Janczyk, Janecki, Janeczek, Janaczek, Janek, Jania, Janiak, Janic, Janicki, Janicz, Janiec, Janiewicz, Janiewski, Janik, Janikowski, Janisiewicz, Janiszek, Janiszewski, Janisławski, Janiszkiewicz, Janiszowski, Janiuk, Jankiewicz, Jankowiak, Jankowski, Janocha, Janota, Janowicz, Janowiec, Janowski, Janus, Janusik, Januszaniec, Januszewicz, Januszewski, Januszkiewicz, Januszko, Januszkowski, Janus, Jański, Jańczyński, Jachowicz, Jachowski, Jaszewski, Jaszkowski, Jasiak, Jasiek, Jasieński, Jasiewicz, Jasik, Jasiński, Jasiątko, Jasiątkiewicz, Jaśkiewicz, Jaśko, Jaśkowiak, Jaśkowski, Han, Hanak, Hanas, Hanasz, Hanke, Hankiewicz, Hanus, Hanusz, Hanuszkiewicz, Hanysek.

Historia imienia Jan

Jest to imię biblijne z grupy hebrajskich imion teoforycznych zawierające element Jo- pochodzący ze skrócenia Jahveh, Jehovah —Bóg. Imię Jan (Johhanan) znaczy: Bóg jest łaskawy.
W Polsce imię jest znane od średniowiecza (1202 r.) poświadczone w dokumentach w formach: Jan, Jen, Joan, a także w skróceniach i spieszczeniach: Han, Hanek, Haniek, Hanisz, Hanus, Iwan, Iwasz, Janek, Janko, Janiec, Janik, Jano, Janusz, Jasz. Dzis w użyciu są formy Jan (urzędowa) i Janek, Jaś (potoczne) oraz gwarowe Janko, Jasiek, Jaśko, Jano, Janicek (góralskie).
Święci i błogosławieni noszący imię Jan tworzą w wykazach hagiograficznych grupę najliczniejszą. Martyrologium rzymskie wymienia pięćdziesięciu siedmiu świętych i błogosławionych tego imienia, natomiast Bibliotheca Sanctorum zgromadziła ich aż dwustu dwudziestu.

JAN CHRZCICIEL
Był synem kapłana Zachariasza i jego żony, Elżbiety, która wywodziła się również z rodziny kapłańskiej. Zapowiedziany przez anioła, poczęty został mimo podeszłego wieku rodziców, uświęcony zaś w łonie matki w chwili, gdy odwiedziła ją NMP. Opowiada nam o tym wszystkim dość obszernie ewangelista Jezusowego dzieciństwa, Łukasz. Wiemy też od niego, że Jan urodził się w miasteczku położonym w górach Judei, które wedle przekazu z VI stulecia zwało się Ain-Karim (7,5 km na zachód od Jerozolimy). Stało się to na pół roku przed narodzeniem Chrystusa. Bardzo wcześnie – może nawet w samym dzieciństwie – Jan udał się na Pustynię Judzką. Gdy zetknął się tam z mieszkającymi w pobliżu Eseńczykami i ich gminą w Qumran? Jakkolwiek w nauczaniu istnieją pewne styczne, a kontakty osobiste nie byłyby wykluczone, sama przynależność Jana do społeczności qumrańskiej mało jest prawdopodobna.
W piętnastym roku panowania cesarza Tyberiusza, a więc na przełomie 28/29 r. Jan usłyszał Boże wołanie, wzywające go do ogłoszenia nadchodzącego królestwa Bożego i udzielania chrztu pokuty. Czynił to w rozmaitych miejscach: na pustkowiu nad Jordanem, w Bretanii, w Anion niedaleko Salim. Stawił się przed nim sam Mesjasz, którego Jan nie chciał ochrzcić i którego dzięki objawieniu Bożemu wskazał ludowi jako Baranka Bożego. Uchodził za proroka. Jego nieugięty charakter przejawił się najmocniej u kresu życia. Święty za to, że nie ugiął się przed Herodem Antypasem, któremu wyrzucał jego kazirodcze małżeństwo, znosił trud więzienia w twierdzy Macherontu.
Zginął na życzenie córki Herodiady, Salome, nie mając jeszcze czterdziestu lat. Uczniowie zabrali jego ciało i pochowali w jakimś miejscu, które znacznie później określano jako Sebastę w Samarii.
Na jego wspomnienie wyznaczono wiele terminów. W Kościele zachodnim ostały się dwa: 24 czerwca jako wyjątkowy w kalendarzach dies natalis, tzn. nie dzień śmierci, ale urodzin; oraz 22 sierpnia ku wspomnieniu jego ścięcia. Ten ostatni nazwany został obecnie pamiątką jego męczeństwa.

JAN EWANGELISTA
Był rybakiem. Wraz z Piotrem i Andrzejem powołany przez Chrystusa i zajął uprzywilejowane miejsce u jego boku. Jan pojawia się jako powiernik spraw najintymniejszych oraz przybrany syn-opiekun Jezusowej Matki. Zostaje w ten sposób jakby predestynowany na promotora i wzorzec dla dwóch najbardziej chrześcijańskich kultów: nabożeństwa do Najświętszego Serca Jezusowego i synowskiej czci dla Matki Najświętszej. Staje się
prototypem usynowionych przez zbawczą krew członków Kościoła, którzy cieszyć się będą macierzyńską opieką Bożej Rodzicielki. Jest też Jan obecny na kartach Ewangelii, głoszących zmartwychwstanie, o czym opowiada w sposób niezwykle dyskretny. Jako pierwszy poznaje zmartwychwstałego Chrystusa nad jeziorem Genezaret i wskazuje na Niego Piotrowi. Wówczas to Jezus przepowiada ich przyszłość.
Trudno określić dokładniej datę opuszczenia przez Ewangelistę Świętego Miasta. Niektórzy chcieliby przesunąć ten termin jak najbardziej wstecz, utrzymując, iż zabrał ze sobą do Efezu Matkę Najświętszą. Gdy natomiast chodzi o sam pobyt Jana w Efezie w okresie późniejszym, tzn. po działalności Pawła w tym mieście, jest on dobrze zaświadczony u wczesnych pisarzy kościelnych. Wczesna też tradycja ustaliła Janowe autorstwo Apokalipsy i w zgodzie z zamieszczoną w niej wzmianką (1,9) utrzymywała, że był zesłany na wygnanie. Spędził je na wyspie Patmos, skąd na resztę swych dni wrócił do Efezu.
Dyskusyjna jest także data śmierci. Przeważa przekonanie, iż nastąpiła ona na początku panowania Trajana (98-117). Chronologia ta wydaje się lepiej odpowiadać nie tylko trwałej tradycji, ale także danym archeologicznym, zdobytym przez ekspedycję austriacką w okolicach Efezu.
Do święta obchodzonego 27 grudnia lub w ogólności między uroczystością Bożego Narodzenia a Obrzezaniem Pańskim (ale także w innych terminach) w Rzymie dołączono pamiątkę poświęcenia Kościoła przed Bramą Latyńską (6 maja). Tę pamiątkę połączono z czasem (około r. 780) z legendą o „męczeństwie”, które Ewangelista wedle Tertuliana ponieść miał w Rzymie przez zanurzenie we wrzącym oleju.
Błogosławieństwo wina, udzielane w sam dzień św. Jana, nawiązuje do do późnej legendy o rzekomej próbie otrucia Apostoła.

JAN ZŁOTOUSTY (CHRYZOSTOM)
Urodził się w Antiochii prawdopodobnie w 349 r. Ojciec, który był oficerem, wcześnie go odumarł, ale matka Antuza, zapewniła mu staranne wykształcenie. Zagłębiał się następnie w tajniki filozofii, przyjaźniąc się wówczas z kilku wybitnymi uczniami, którzy jak on zasiedli na stolicach biskupich. U boku matki wiódł życie na wpół mnisze, przygotowując się do przyjęcia chrztu, który otrzymał na Wielkanoc 368 r.
W 371 r. wszedł jako lektor do grona kleru antiocheńskiego. Nieco później, zapewne po śmierci matki, udał się na pustkowie i wiódł życie eremickie. Stan zdrowia zmusił go do powrotu (378). W 381 r. został diakonem.
Głosząc kazania w czasie zamieszek w mieście (387), zdobywa uznanie i wzięcie. Przemawia wówczas codziennie. Sława jego wymowy rozchodzi się po całym chrześcijańskim Wschodzie. Toteż przez następne jedenaście lat gromadzi pod swą amboną olbrzymie tłumy żądne jego słowa.
Podstępnie sprowadzony do Konstantynopola w 397 r. zostaje on, na życzenie cesarza, osadzony na stolicy patriarszej. Wprowadza dyscyplinę wśród kleru i mnichów, przez co przysparza sobie wrogów. Nielegalnie zwołane przez wrogich biskupów zebranie, zwane synodem „Pod Dębem”, zażądało od cesarza wygnania Jana. W końcu Jan, który zdecydowanie odmawiał synodowi uprawnień, oddał się w ręce władz cywilnych i pojechał na wygnanie do Prenetos w Bitynii. Nie przebywał tam długo. Powraca do Konstantynopola, lecz niechętni Janowi biskupi znów przybyli i rozpoczęły się niesnaski.
W czerwcu następnego roku (404) patriarcha pożegnał się przeto z wiernymi, a potem wydał się w ręce żołnierzy. Ruszył znów na wygnanie, z którego powrócić już miało tylko jego martwe ciało. Tym razem zesłano go do Kukuzy, na granicę Armenii. Był tam jeszcze bardzo czynny i wysyłał wiele listów, apelując m. in. do papieża, który konsekwentnie stawał w jego obronie. Niepokoiło to wrogów. Obostrzono mu wtedy wygnanie. W jesieni 407 r. zmuszony został do forsownych marszów aby przenieść się do Pitsundy u stóp Kaukazu. Wycieńczony drogą pośród przykrej pogody, umarł 14 września 407 ł; w miejscowości zwanej dziś Bizeri. W dwadzieścia lat później ciało sprowadzono do stolicy i złożono w kościele Świętych Apostołów. Był to pośmiertny triumf wielkiego mówcy i doktora.
Jego święto obchodzi się 13 września.

JAN NEPOMUCEN
Urodził się około r. 1350. W dwadzieścia lat później spotykamy go w szeregach duchowieństwa praskiego. Spełnia funkcję notariusza sądu biskupiego. W r. 1380 jest już kapłanem i altarzystą w praskiej katedrze. Wkrótce potem zostaje z prowizji papieskiej proboszczem u Św. Gawła. Następnie studiuje w Pradze i Padwie, zdobywając (1387) tytuł doktora. Z kolei jest kanonikiem u św. Idziego. Od r. 1390 piastuje urząd wikariusza generalnego arcybiskupa Jana z Jenstejn i wtedy to wciągnięty zostaje w nie kończące się spory między tym prałatem a porywczym królem Wacławem. Gdy na wiosnę 1393 r. uczestniczy w rozmowach prowadzonych dla uśmierzenia nowego zatargu, król uniesiony złością więzi trzech duchownych, Mikołaja Puchnika, Bogusława Knoblocha i naszego Jana. Poddaje ich zaraz torturom , potem zaś dwóch pierwszych, zobowiązawszy ich do milczenia, puszcza wolno. Natomiast Jana, który poniósł obrażenia najdotkliwsze, król każe wrzucić do Wełtawy, żeby ukryć ślady swej porywczości. Stało się to między 19 a 25 marca.
Bliższe szczegóły kryją się w pomroce epoki, obarczonej gmatwaniną sporów i krzyżujących się interesów. W każdym razie źródła nie dają nam podstaw do pewnego i precyzyjnego określenia przyczyn. Idea męczeństwa w obronie tajemnicy spowiedzi, mało prawdopodobna lub wręcz nie do przyjęcia, pojawia się dopiero w 40 lat później. Ale pośród następujących niepokojów ocalał grób Jana, którego kult staje się coraz żywszy.
Na jego wspomnienie wyznaczono dzień 16 maja.

JAN SARKANDER
Urodził się 20 grudnia 1576 r. w Skoczowie, w ówczesnym Księstwie Cieszyńskim. Wcześnie stracił ojca. Liczna rodzina, której utrzymaniem zająć się musiała wówczas matka, przeniosła się do Przybora na Morawach, zapewne w poszukiwaniu lepszych warunków bytowania. Tam Jan uczęszczał do szkoły. Nauki humanistyczne pobierał u jezuitów w Ołomuńcu, gdzie też w 1597 r. rozpoczął studia filozoficzne. Zakończył je doktoratem w Pradze.
Teologii uczył się następnie u mistrzów tego samego zakonu w Grazu i w r. 1608 uzyskał tam drugi doktorat. W roku następnym wyświęcony został na kapłana.
W r. 1616 został proboszczem w opanowanym przez protestantów Holeszowie. Rychło doszło do starć na tle uprawnień miejscowego kościoła, ale przez czas jakiś ochraniała Jana ręka potężnego kolatora, Władysława Popiela Lobkovica, który był wówczas namiestnikiem Moraw. Gdy jednak wybuchła wojna trzydziestoletnia (1618), położenie Jana stało się nad wyraz trudne. W czerwcu następnego roku parafianie przynaglili go, by nie narażał nadal życia i na jakiś czas usunął się z Holeszowa.
Udał się pielgrzymim szlakiem do Częstochowy. Przebywał także jakiś czas w Krakowie, przede wszystkim zaś u krewnych w Rybniku, skąd utrzymywał kontakt z parafią. Z Rybnika też wysłał list rezygnacyjny z probostwa w Holeszowie, ale widocznie rezygnacji nie przyjęto, skoro wnet tam wrócił. W lutym 1620 r. uchronił miasto przed represjami i grabieżą, wychodząc procesjonalnie z Najświętszym Sakramentem naprzeciw nadciągającym lisowczykom.
Posądzony przez protestantów o ich sprowadzenie, wkrótce potem został uwięziony, sprowadzony do Ołomuńca i tam pośród okrutnych tortur – że wspomnimy tylko wyciąganie na tzw. skrzypcu i przypalanie boków płonącymi pochodniami – przesłuchiwany w sprawie rzekomej zdrady stanu. W czasie ostatnich przesłuchań żądano od niego, by wyjawił, z czego Lobkovic zwierzał mu się w czasie spowiedzi. Modląc się do końca, także za swych oprawców, Jan godnie znosił straszne cierpienia. Zmarł z ran w więzieniu 17 marca tegoż roku 1620. Świadectwo jego bohaterstwa i godności przekazał pisarz miejski, Scintilla, który choć katolik, zmuszony był do uczestniczenia w przesłuchiwaniu Jana.
Pamiątkę jego obchodzono 17 marca, a w Skoczowie także w ostatnią niedzielę maja.

chinski chinski chinski

Jan - znaczenie imienia i tagi : Tagi: , , , , , , , , ,

Twoja opinia na temat tego imienia:

Napisz własny opis tego imienia, dodaj brakujące zdrobnienia itp.

(najciekawsze publikacje zostaną umieszczone w naszym serwisie)


  • Interesuje Cię kultura chińska? Chciałbyś dowiedzieć się, jak po chińsku pisze się i wymawa Twoje imię? Zajrzyj do kategorii Imiona po chińsku, gdzie znajdziesz tapety i grafiki z Twoim imieniem w języku chińskim!
  • Piosenki, których bohaterami czy bohaterkami są osoby noszące konkretne imię, cieszą się ogromnym powodzeniem. Idealnie urozmaicą każdą imprezę, zwłaszcza urodzinową czy imieniową, i na pewno wywołają radość u bliskiej nam osoby. Zaglądając do kategorii Imię w piosenkach, znajdziesz większośc piosenek ze swoim imieniem, wraz z tekstami, teledyskami itp.
  • Chciałbyś spojrzeć z przymrużeniem oka na swoje imię lub imiona Twoich bliskich? Zajrzyj do kategorii Śmieszne znaczenie imion , gdzie znajdziesz zabawne opisy najpopularniejszych imion żeńskich i męskich, które niejeden raz wywołają na Twojej twarzy radosny uśmiech i na pewno poprawią Ci humor!
  • Znaki zodiaku determinują cechy naszego charakteru, w pewien sposób wpływają też na nasze wady oraz zalety. Jeżeli chcesz poznać charakterystykę swojego znaku zodiaku, a także znaków zodiaku bliskich Ci osób, zajrzyj koniecznie do kategorii Znaki zoadiaku a imię
  • Poznaj liczbę swojego imienia i dowiedz się, jaki jesteś. Jej obliczenie z naszą pomocą zajmie Ci zaledwie kilka chwil, a zyskasz bardzo dużo - poznasz swoje predyspozycje, dowiesz się, dlaczego w niektórych sytuacjach zachowujesz się tak, a nie inaczej i lepiej zrozumiesz siebie! Numerologia imion to kategoria, obok której nie możesz przejść obojętnie.
  • Dowiedz się, jak wyjątkowe i ważne jest Twoje imię, na co zwracać uwagę przy wyborze imienia dla dziecka, poznaj rodowód najważniejszych funkcjonujących w Polsce itp. Wszystkie te informacje znajdziesz w kategorii Znaczenie imion.
Powered by WordPress